Iruzkina: The Tree Of Life (Terrence Malick, 2011)

[vimeo http://www.vimeo.com/14448771 w=600&h=425]

Desberdina. Ez du beste deskribapen motarik Brad Pitten azken pelikulak. Desberdina da eta kito. Baina hori bai, polita. Orain arte ikusitakoaren artean ez diot antzekotasunik hartzen. Mila bederatziehun eta pikuko istorio bat. Gurasoak eta semeak. Aitaren autoritatea eta familiaren sumisioa hartu genitzake gai nagusitzat baina ez. Metrai honen balioa planoz plano aberasten doa.  Ikusgarria bertako irudiak. Terrence Malick zuzendari estatubatuarrak drama, surrealismoa eta zine esperimentala nahastu nahi izan ditu. Baita lortu ere, baina digeritzeko zailtasun apur bat izan dezake. Ez da publiko guztientzako film bat.

Gutxi izan dira ordenagailuz aplikatutako efektu digitalak. Badira unibertsoaren sorrera erakusten duten irudiak baina horiek material kimiko, margo, ke, likido, CO2, argi eta kamera ultra azkarrekin egina dago. 2008an hasitako grabazioa lehen aldiz 2011ko Cannes-eko festibalean aurkeztu zen kritika desberdin askorekin. Donostiako Zinemaldian gauza bera gertatu da. Badira ia-ia lo hartu dutela aitortu dutenak eta badira Jon Garaño zuzendari euskalduna bezalakoak “polita, bereziki polita” esaten dutenak. Pelikula honi gauza bat falta zaio eta beste hainbeste soberan dauzka. Baina teoria hori jarraituz gero betiko pelikula arrunt bat bilakatuko litzake. Argi dagoena da ezin daitekeela beste edozerekin alderatu eta gutxiago Hollywoodeko pelikula komertzialekin. Baina bere erara gatibu hartu gaitu. Ireki begiak eta dastatu The Tree of Life.

Julen Hernandez

Read more »

Iruzkina: No habrá paz para los malvados (Enrique Urbizu, 2011)

[vimeo http://www.vimeo.com/24569616 w=600&h=450]

Polizia thirler garaikidea da Urbizuren azkenengo lan hau. Filmearen lehenengo minutuetan, Santos Trinidad inspektorea (Jose Coronado) oso mozkorturik etxera doala, hilketa hirukoitz batean nahastuko da. Lekuko batek baina, ihes egitea lortuko du eta hor hasiko dira komeriak. Itxuraz argumentua sinplea bada ere, korapilatuz joango da eta amaiera nahiko intuitiboa izanagatik ere, bukaera gauzatzen den era nahiko ezohikoa da. Filmeak batzuetan erritmoa galtzen du eta tentsio gehiago eskertuko luke. Ikerketaren nondik norako batzuk kontatzen diren zatiak, filmea mantsotzen dute, eta ikusleari luze gerta dakizkioke. Nahiz eta orokorrean ondo haritutako film bat izan. Beste momentu batzuk, hasierako hiru hilketak kasu, pelikularen maila orokorra baino altuago daude.
Tarantino bezalako zuzendariek azkenengo urteetan hainbestetan erabili dituen hainbat efektu ere agertzen dira filmean. Filmearen kalitatea hobetze aldera, odola eta tiroketak eremuz kanpo utzi beharrean ikusleei erakusteko hautua egiten du zuzendariak.
Arreta deitzen du, onerako gainera, Jose Coronadok inspektore dekadentearen pertsonaiari ateratzen jakin dion zukuak.

Read more »

Iruzkina: Intruders (Juan Carlos Fresnadillo, 2011)

[vimeo http://www.vimeo.com/27906467 w=600&h=425]

Julen Hernandez Esnaola

Donostiako Zinemaldiak badaki nola ireki edizio berri bat. Intruders filma izan da lehenengoa eta ez du huts egin. Ahozabalik baino, jertseen atzean ezkutatzera behartu gaitu Juan Carlos Fresnadillo zuzendariaren thriller honek. Bertan, Juan eta Mia, bi gaztetxok dituzten amets gaiztoak errealitate bihurtzen dira.

Baliteke noizbait Freddy Krueger-en Nightmare In Elm Streeten tankera hartzea, baina honetan odola ia ikusi ere ez da egiten. Beldur psikologikoa edonon antzeman daiteke, ez zine aretoan eta ezta etxean ere deskantsatzen utziko ez digun filme bat da hau. Gainera istorioaren konplexutasuna nabaria da.

Bi belaunaldi, ipuin misteriotsu bat, elizaren eskusartzea baina batez ere aktore izugarriak. Haien artean Clive Owen (The Bourne Identity, El Rey Arturo),  Daniel Brühl (Salvador, El Ultimatum De Bourne), Ella Purnell, Pilar Lopez De Ayala (Las 13 Rosas, Alatriste) eta ikuslegoa dardarka jartzea lortzen duen musikagilea, Roque Baños (Torrente 4, Celda 211).

Read more »