Testua: Joanes Segurola
Argazkia: Julen Hernandez
‘Crimen Perfecto’ antzezlana aurkeztera etorri dira oraingoan Elena Furiase, Jorge Sanz eta Pablo Puyol aktoreak. Donostiako Victoria Eugenia kanpoaldean pase grafikoa egin dute argazkilari eta telebista kamerek haien irudiak har zitzaten. Ondoren, antzokiko prentsa aretora jaitsi dira lanaren nondik norakoak azaltzeko. Aktore bakoitzak bere iritzia eman eta kazetarien galderen txanda etorri da. Kapuko Aldizkariak prentsaurrekoa amaitu arte itxaron du Pablo Puyol eta Elena Furiaserekin elkarrizketa pertsonalago bana izateko.
23 urteko aktore gaztea da Elena Furiase. Ez gaztea bakarrik, azken urteetan, bere freskotasuna eta antzezteko duen indarra dela eta, arrakasta handia lortu duena ere badelako. Elenak odolean darama taula gainean jartzeko zaletasuna eta argi geratu da, gaitasuna ere baduela. Bere azken lana eta beste zenbait kontu izan ditu hizpide elkarrizketa honetan.
Crimen Perfecto antzezlana zertan da berezia?
Batetik, Hitchcocken filmak arrakasta handia izan zuelako bere garaian eta horregatik bakarrik, jada berezia da. Eta bestetik, eszena arteko trantsizioak birsortzen saiatu garelako Crimen Perfecto antzezlanean.
Telebistan, zinean eta antzerkian egin duzu lan. Zein gustatzen zaizu gehien?
Hirurak gustatzen zaizkit. Ezingo nuke bakarra aukeratu.
El Internado seriean hemezortzi urterekin hasi zinen. Nola uztartu zenituen grabaketak eta ikasketak?
Hemezortzi urterekin hasi nintzen El Internado-n lanean. Institutuko ikasketak amaitu berri nituen eta unibertsitatean hasi nitzen ikasten. Baina 5 hilabeteren buruan, El Internado seriean lana eskaini zidaten eta ikasketak utzi behar izan nituen. Gainera, El Internado-ko lehenengo eszena nire urtebetetze egunean, martxoaren 9an, grabatu nuen. Eta zorionez, antzezpenaren munduan ibili naiz orduz geroztik.
Bestetik, estreinatu berri da La venganza de Don Mendo Rock, baina oraindik euskal zinetan ez dago ikusgai. Hori dela eta, zerbait aurreratu diezagukezu?
Euskal zinetan ikusgai ez badago ere, jendeak filma aloka dezake (kar, kar, kar). Filmea oso dibertigarria da eta oro har, On Mendok egiten duen mendekua kontatzen da. Baina gauza da filma modu oso espainiarrean egiten saiatu garela. Azken batean, komedia bat da, baina Berlangaren Espainia ilun eta sakon hartan oinarrituta. Filmaren emaitzarekin oso gustura geratu naiz, nahiz eta kritika onak eta txarrak izan dituen. Finean, denak bezala. Nire ustez, familia osoak ikusteko moduko filma da, oso freskoa eta horrez gain, musikala ere bada.
Zuretzat antzeztea hobbie-a edo lana da?
Niretzat lana da serioski hartzen dudalako eta hortik lortzen dudalako ahora eramatekoa. Baina bestalde, hobbie bat ere bada, zeren mundu honetan lan egingo ez banu, ziurrenik mundu honetan lan egitea, filmak ikustea edo antzeztea gustatuko litzaidakeelako. Gustora egiten dut lan eta ondo pasatzen dut, beraz, bi gauzak dira.
Antzezteko daukazun gaitasuna erakusteko orduan, Flores familiakoa izateak errespetua ematen du?
Bai, errespetua ematen du, zeren direnak dira, garenak gara, izango gara eta izan ginen. Lehenaldia, orainaldia eta etorkizuna da Flores familia eta etengabe hor dagoena. Hori bai, errespetua ematen du baina asko laguntzen duena ere bada. Jendeak beste begi batzuekin begiratzen zaitu, maitatua sentitzen zara eta familia oso maitatua gara. Gainera, lagundu egin dizu. Egia da, jendeak izena eta abizena jartzen dizula, eta hori, lanbide honetan oso garrantzitsua da, eta eskertzekoa da. Hori bai, normala den bezala, zure doaia erakutsi behar duzu: ondo edo gaizki egiten duzun, antzezpenerako balio duzun edo ez… Baina bai, izena edukitzeak alde batetik, lagundu egiten dizu, baina beste alde batetik, zenbait egoera edo kasutan enbarazu ere bada. Zeren batzuk uste dute lanbide honetan izena edukitzeagatik bakarrik zaudela, eta bide errazena aukeratu duzula eta ez duzula bokaziorik.
Amaitzeko, zein miresten duzu antzezpenaren munduan?
Pertsona asko miresten ditut. Momentu honetan, Jorge Sanz eta egia esan, asko gustatzen zaizkit Marlon Brando, Meryl Streep, Maribel Verdú, Angela Molina… Batzuk badauzkat, bai.
Testua eta argazkia: Julen Hernandez
‘Crimen Perfecto’ antzezlana aurkeztera etorri dira oraingoan Elena Furiase, Jorge Sanz eta Pablo Puyol aktoreak. Donostiako Victoria Eugenia kanpoaldean pase grafikoa egin dute argazkilari eta telebista kamerek haien irudiak har zitzaten. Ondoren, antzokiko prentsa aretora jaitsi dira lanaren nondik norakoak azaltzeko. Aktore bakoitzak bere iritzia eman eta kazetarien galderen txanda etorri da. Kapuko Aldizkariak prentsaurrekoa amaitu arte itxaron du Pablo Puyol eta Elena Furiaserekin elkarrizketa pertsonalago bana izateko.
Nahiz eta 33 urte izan, Pablo Puyol gaztea kontsideratzen da oraindik. Unibertsitatean Biologia ikasketak egin ondoren Malagako Arte Dramatikoko Goi Eskolan sartu zen. ‘Grease’ musikala izan zen bere lehen lana. Geroztik leku askotan aritu da; musikalak, serieak, laburmetraiak, musika CDak atera ditu… denetatik egin du gure elkarrizketatuak. Hona hemen Pablo Puyol.
Aktorea zara, dantzan ere abila, kantatzen ere ez zara atzean geratzen… Zu bezalako aktore bat zer egiten da, jaio edo egin?
Nik beti esan dut bi horien arteko nahasketa bat dela. Argi dago, kantatzeko eta dantzatzeko doaiak berezkoak direla, baina hori landu egin behar izaten da. Eta aktorea izateko, don batekin jaio behar da. Batez ere, gustatzen zaizun hori landu behar da. Arotza izateko adibidez, esku finekin jaio behar duzu. Baina geroz eta lan gehiago egin, eta geroz eta hobeto aterako zaizkio lanak.
Eta zuk asko entseatzen duzu?
Oso langilea naiz, nire kideek ere esaten dute. Entzun duzu prentsaurrekoan, obrako lehen entsegura testu guztia ikasia eramaten dudan bakarra naiz. Baliteke guzti hori nire lanagatik jada barneratuta izatea. Musikaletan askotan ibili naiz lanean, eta horietan erritmoa oso azkarra izaten da. Gainera, gehienetan New York, London eta beste hainbat lekutako zuzendari atzerritarrek agintzen dute eta beraien erritmoa oso bizia da. Testua azkar ikasi beharra dago bertan lan egin nahi bada.
Zu protagonista zinen serie arrakastatsuenetako bat Un Paso Adelante zen. Bertan pertsonaiek arte eszenikoetan arrakasta lortu nahi zuten. Zuk aurkitu duzu zure bidea?
Uste dut, inoiz ez naizela bidea bilatzen gelditu. Ez da bakoitzarentzat biderik existitzen. Zu pertsona bezala aldatzen zaren moduan, aldatzen zaizu bidea. Ni asko aldatu naiz, bide ugari jorratu ditut. Un Paso Adelante egin baina lehenago, bi musikal egin nituen, eta orain beste bi egin ditut. Antzerkian ere sartu naiz. Baliteke hemendik lau hilera berriro telebistan egotea, edo pelikularen bat grabatzea antzezlan hau egiten dudan bitartean.
Orain arteko lankideekin harremanetan jarraitzen duzu?
Batzuekin bai besteekin ez. Bada ondo konpontzen zaren jendea eta badira ikusi ere ezin dituzunak.
Crimen Perfecto antzezlanean zabiltza Espainia osoan zehar. Nola sentitzen zara 2012ko ekainera arte han eta hemen emanaldiak eskaintzen egongo zaretela entzutean?
“Es algo muy bestia”. Entseguekin hasi ginenean, 35 emanaldi salduta genituen Espainia osoan zehar Madrilen aritu baina lehen. Orain, beste 70 inguru daude salduta Madrilen bukatu ostean, abendutik 2012ko ekainera bitartean, eskaintzeko. Izugarrizko arrakasta da. Gainera joaten garen leku guztietako antzokiak betetzen dira. Hori aktore batentzat harro egoteko modukoa da.
Hainbeste lan edukitzeak denbora asko kentzen dizu?
Ez, ez. Gainera orain gauzak dauden bezala… hobe lan asko edukitzea. Opari bat bezala da, loteria. Lan honek duen beste gauza on bat da denbora libre dezente izaten dugula. Espainiako jira egingo dugun bitartean, astean hiru egun egiten dugu lan gehienez. Madrilen gaudenean desberdina izango da. Astean bost edo sei egunetan egingo dugu lan. Horrek beste hainbat lan motekin lan egiteko aukera ematen du, bai zinea eta bai telebista.
Nola daramazu fama?
Batzuetan ondo eta beste batzuetan ez hain ondo. Nahiko lotsatia naiz jendea gerturatzen denean, ez dut ulertzen zergatik gerturatzen diren nigana. Baina azkenean hori ikasi egiten da eta kito. Horrekin bizitzen ikasi behar da. Ez dago beste aukerarik.
Testua: Joanes Segurola
Argazkiak: Julen Hernandez
Txalo Produkzioaken azken lana da Crimen Perfecto antzezlana eta Donostiako Victoria Eugenian ikusteko aukera izango da apirilaren 16 eta 17an. Víctor Condek zuzenduriko antzezlan hau Alfred Hitchcocken izen bereko filmean oinarritutako antzezlana da, nahiz eta ideia originala Frederick Knotena den. Horrez gain, ez da ohiko antzezlana. Izan ere, eszenan ez da antzezlanak kontatzen duen istorioa bakarrik ikusiko, interpretazioaren atzealdea osatzen duten hainbat atal ere ikusteko aukera izango baitu ikusleak.
Xabier Agirre Txalo Produkzioakeko zuzendaria oso pozik agertu da orain arte “Txaloren ekoizpen handiena” denak, Crimen Perfecto-k, jaso duen harrerarekin. Orain arte 30 emanaldi eskaini badituzte ere, datorren urteko ekainera arte emanaldiak eskainiko dituzte han eta hemen.
Antzezlan honetan, Tony Wendicek bere emazte Margotek duen diruaz jabetu nahi duen istorioa kontatzen da. Horretarako, bere emaztea hiltzea pentsatzen du, eta aspaldiko ezagun bati xantaia egiten dio hilketa gauzatu dezan. Baina plana gaizki ateratzen da eta Margotek hiltzailea hiltzen du. Hortaz, hasieran biktima izango zena, ustezko hiltzaile izatera pasako da. Gainera, ez da ahaztu behar antzezlanak duen berezitasunaz. Horren harira, Jorge Sanz protagonistetako batek honakoa esan du: “bi emanaldi dira emanaldi berean”.
Zuzendaria: VÍCTOR CONDE
Interpreteak:
JORGE SANZ
ELENA FURIASE
PABLO PUYOL
ANTONIO ALBELLA
JOSÉ SÁNCHEZ-OROSA
Talde artistikoa:
Eszenografia: ANA GARAY
Argiztapena: CARLOS ALZUETA
Musika originala: MARC ÁLVAREZ
Jantziak: MIGUEL ÁNGEL MILÁN
Diseinu grafikoa eta argazkiak: JAVIER NAVAL
Ile-apainketa eta makillajea: FELICIANO SAN ROMÁN
Ekoizpena: TXALO PRODUKZIOAK
Testua: Julen Hernandez eta Haizea Holgado
Argazkiak: Julen Hernandez
Zer kontatu dezakezu zure liburu berriaren inguruan?
Anaren inguruan gertatzen da istorio guztia. Emakume gaztea, xumea, bakartia eta guraso gabea da Ana. Baina protagonistak Carlos Pachenco idazlea ezagutu, elkar maitemindu eta hogei urte igarotzen dituzte ezkonduta. Amorala , beroa eta ezin hobea, horrela da Carlos berarekin. Hala ere, urteen poderioz, Anak bizitza arruntago bat nahi du, gehiegikerietatik ihesi. Hilketa bat bere bigarren aukera izan liteke eta bat batean, droga eta alkoholez beteriko festa baten ondorioz, Carlos hil egiten da. Hori gutxi ez, eta handik egun batzuetara gutunazal bat iristen da Anaren eskuetara. Carlosen azken nobela bukatugabea zegoen bertan, eta zera jartzen zuen kartatxo bat: “Para Ana, de tu muerto, un regalo envenenado”.
Zein irakurle motari gomendatzen diozu liburua?
Ez dago hau irakurtzeko adinik. Hasieratik bukaerara nobelaren zurrunbiloan murgiltzen zara. Gainera, azken orrialdera arte ez da sekretua argitzen, eta hainbat lagunek aitortu didate ezin izan dutela irakurtzeaz gelditu. Irakurtzeko erraza da nobela hau. Hori dela eta, gozatzeko liburuetako bat kontsideratzen dut. Dudarik gabe, kapukotar guztiei gomendatzen diet. Gaur egun, asko kostatzen zaigu irakurtzea, baina lehenengo orriarekin jartzea da gauza. Hasi eta ezingo duzue irakurtzeari utzi. Beraz, animo!
Testua: Ainhoa Goenaga
Ibiltaria zara? Orduan dudarik gabe couchsurfer-a zara! Couchsurfing azken nobedadea da bidaiatzeari dagokionean. Webgune honek leku berriak eta jende ezberdina ezagutzeko ateak zabaltzen dizkizu. Musu-truk bidaiatzeko modu paregabea eskaintzen dizu, hain zuzen ere. Nonahi bidaiatu dezakezu ostaturik ordaindu gabe. Izan ere, couchsurfing-eko parte hartzaileek eskuzabaltasun osoz beraien etxea eskaintzen dute. Erabiltzailea bihurtzen zarenean, zuk ere zure etxea eskaini dezakezu edo, bestela, turismo-gidari moduan jokatu dezakezu. Horrela, besteei mesede bat egiten diezu eta, aldi berean, dohainik bidaiatzearen abantailez gozatzen duzu. Gainera, sare sozial honek bertako jendearen eskutik tokian tokiko giroan murgiltzeko aukera ematen dizu. Sartu couchsurfing.org-en eta deskubritu abenturaz beteriko mundu berri bat!!!
