Telebista eta irratietako programazioaren ordu asko ari dira betetzen Londresko Olinpiar Jokuak. Milaka eta milaka kazetariren lanari esker du ikus-entzuleak hango berri. Kazetarien lanari esker bakarrik ez, baita produkzio lanetan dabiltzan beste ehundaka laguni esker ere. Mundu mailako ikuskizuna izanik, komunikabideek beren baliabideak erakusteko erabiltzen dituzte Olinpiar Jokuak.
Krisi ekonomikoaz gain, kazetaritzak bizi duen krisia ere nabari da Londresen. Izan ere, ohi baino kazetari gutxiago bidali dituzte komunikabideek oro har, eta berriemaile bereziak bidali dituztenek nahiko lan izan dute kontuak egiten. EiTBren kasuan, esaterako, Asier Aranguren bakarrik bidali dute. RTVEk, baina, 123 profesional bidali ditu. Hori bai, zuzeneko 18 kate ditu webgunean lehiaketa guztiak ikusteko.
Horra hor krisiaren adibide. Baina bien bitartean, eraikuntzaren atzetik, kazetaritzan daude langabe gehien. Egunero, gainera, geroz eta kazetari gehiago kaleratzen dituzte. Azken adibdiea, 24h-eko Xavier Fortes aurkezlea, edota TVEko Los de Desayunos de TVE saioko Ana Pastor zuzendari eta aurkezlea. RTVEko zuzendaritza aldaketak ari da egiten telebistako eta irratiko saio nagusietan. Telebista eta irrati publikoek herritarren erreferentzia izan beharrean, alderdi politikoen tresna direla argi geratu da beste behin. Hori bai, kazetaririk gabe ez dago kazetaritzarik, eta kazetaririk gabe ez dago demokraziari. Are gehiago, telebista eta irrati publikoetan; izan ere, herritar guztiak ordezkatu behar ditu telebista edo irrati publiko batek.
Horra hor krisiaren adibide. Baina bien bitartean, eraikuntzaren atzetik, kazetaritzan daude langabe gehien. Egunero, gainera, geroz eta kazetari gehiago kaleratzen dituzte. Azken adibdiea, 24h-eko Xavier Fortes aurkezlea, edota TVEko Los de Desayunos de TVE saioko Ana Pastor zuzendari eta aurkezlea. RTVEko zuzendaritza aldaketak ari da egiten telebistako eta irratiko saio nagusietan. Telebista eta irrati publikoek herritarren erreferentzia izan beharrean, alderdi politikoen tresna direla argi geratu da beste behin. Hori bai, kazetaririk gabe ez dago kazetaritzarik, eta kazetaririk gabe ez dago demokraziari. Are gehiago, telebista eta irrati publikoetan; izan ere, herritar guztiak ordezkatu behar ditu telebista edo irrati publiko batek.
